Iedereen die in Frankrijk is herkent dit: klusgeluiden op willekeurige tijdstippen

Je zit aan je koffie op zondagochtend in een stil steegje in een Frans dorpje, als ineens het bekende geluid van een haakse slijper uit het niets je rust verstoort. Of je schrikt op maandagochtend wakker van een boor die om half acht begint te gillen bij de buren. Wie in Frankrijk woont of er vaker verblijft, kent het: klussen op tijden die voor Noord-Europeanen voelt als 'dat doe je toch niet nu?'.

In dit artikel duiken we in die Franse audio-vreemde gewoontes. Waarom lijkt het er in Frankrijk op dat iedereen op elk moment maar mag boren, zagen of metselwerk uitvoeren — en waarom vinden Fransen dat zelf heel normaal?

Klussen op zondag, is dat niet verboden?

In Nederland en België zijn we gewend aan rusttijden. Zondagen, feestdagen, en in sommige gemeenten zelfs de zaterdagmiddag zijn 'heilig'. De meeste mensen houden daar rekening mee — al was het maar omdat het in sommige buurten of appartementencomplexen simpelweg niet mág volgens het huishoudelijk reglement.

In Frankrijk ligt dat anders. Er zijn zeker regels — vooral rond geluidsoverlast en de "bruit de voisinage" — maar die zijn vaag, regionaal verschillend én zelden strikt gehandhaafd. Veel Fransen gaan er dan ook vanuit dat als zij iets in of rond hun huis willen doen, ze dat gewoon kunnen doen. Ook op zondag.

Een Franse buurman zei ooit tegen me: "Zolang ik niet om zes uur 's ochtends begin en het geen feestdag is, vindt niemand dat erg."
Dat laatste klopt niet helemaal — maar het zegt veel over de inschatting.

Waarom klinkt klussen in Frankrijk vaak als een verrassing?

Er zijn een paar factoren die meespelen:

1. Veel mensen doen zelf hun klussen

In Frankrijk is het heel gebruikelijk om zelf dingen aan je huis te doen. Niet uit zuinigheid (al speelt dat ook mee), maar omdat het onderdeel is van de cultuur. Fransen verbouwen graag zelf, van elektriciteit tot dakwerken.

In dorpen heb je dan ook altijd wel een paar buren die 'bezig' zijn. En vaak zijn het geen kleine dingetjes, maar grotere renovaties die maanden duren — en gebeuren in het weekend of ’s avonds na het werk.

2. De rusttijden zijn niet wettelijk landelijk vastgelegd

Er bestaat geen nationale regel die zegt: “zondag is absolute stilte”. Gemeenten hebben vaak hun eigen verordeningen wat betreft 'nuisances sonores'. In sommige streken geldt wél een verbod op klussen op zondag, maar dat staat dan niet op ieder gemeentebord. En niemand lijkt het te controleren.

Er zijn wel richtlijnen — vaak gebaseerd op tijdslots als:

• Doordeweeks: 8.30 – 12.00 en 14.00 – 19.30
• Zaterdag: 9.00 – 12.00 en 15.00 – 19.00
• Zondag: 10.00 – 12.00 (soms verboden)

Maar het is de bekende regel: fransen weten dat het 'ongeveer zo zit', maar handelen naar eigen interpretatie.

3. Geluid draagt verder in Franse dorpen

In veel Franse dorpen zijn de huizen dicht op elkaar gebouwd. En anders dan in NL of BE, met minder isolatie tussen woningen. Combineer dat met dunnere muren, open ramen (vooral in de zomer) en tuinmuren waar geluid overheen kaatst: je hoort gewoon álles. Dus ook die slijpschijf 3 huizen verderop.

Wat kun je als Nederlander of Belg verwachten (en doen)?

Verhuizen naar Frankrijk betekent vaak dat je je moet aanpassen aan hoe dingen lokaal gaan. En klussen, dat hoort erbij — ook op momenten dat jij normaal op de bank zit met een boek.

Tips uit ervaring:

• Ga praten met je buren. Vaak is het goed bedoeld en zijn ze zich er niet van bewust dat het bij jou zo luid klinkt.
• Check bij het mairie wat de lokale regels zijn. Soms heeft een gemeente toch duidelijke uren vastgesteld.
• Heb wat speling in je verwachtingen. Rustige weekenden bestaan in Frankrijk zeker, maar niet iedereen heeft hetzelfde idee van wat 'storend' is.
• Zelf ook klussen? Dan is het slim (én sociaal) om je uren een beetje aan te passen aan wat de buurt gewend is.

Is het vervelend? Of gewoon anders?

Dat hangt van jezelf af. Voor sommigen is het de charme van Frankrijk: mensen leven met hun huis, maken dingen zelf, zijn buiten bezig. Voor anderen is het frustrerend als je elke zondag gewekt wordt door een cementmolen.

De waarheid ligt ergens in het midden. Frans dorpsleven betekent geluid — van hanen, kerkklokken en… boren. Maar het betekent ook betrokken buren, behulpzaamheid en datzelfde gereedschap dat wordt uitgeleend als jouw boormachine kapotgaat.

Tot slot

Als je in Frankrijk woont, ga je je verbazen over de ogenschijnlijk willekeurige tijdstippen waarop mensen beginnen te klussen. Maar vaak is het geen onwil of onverschilligheid — het is simpelweg een andere gewoonte én mentaliteit. Zodra je dat eenmaal doorhebt, word je óf wat toleranter... óf je regelt betere oordoppen.